βGusto kita, Vior. β saad ko nang naka yuko at hindi ko man lang kayang tignan ang kaniyang mga mata.
βSorry Bea pero, I don't feel the same way. Sana maintindihan mo ko. β sabi niya at napabuntonghininga.
Nang marinig ko ang kaniyang mga sinabi ay hindi ako makagalaw sa aking kinatatayuan, I've been rejected by him and it made my heart broke into a million pieces. Lahat ay binigay ko sa kaniya, binigay ko sa kaniya ang lahat ng atensyon ko, all these efforts. Deserve ko ba talaga ang lahat ng ito? Napaka sakit sa pakiramdam na parang gusto ko na lang mawala sa mundong ito. He's a special person to me, I liked him for years but I guess he doesn't feel the same way as I did.
When I transferred to another school when I was in fifth grade, I met him. Unang kita ko pa lang sa kaniya ay naging biggest crush ko na siya. I tried to catch his attention but nothing work. Para siyang walang buhay dahil hindi ko man lang siya nakitang ngumiti. Minsan nakikita ko siyang ngumingiti, kaso halatang hindi naman totoo iyon. Naging crush ko siya simula noong elementarya ako hanggang highschool. I confessed my feelings to him when we are in second year pero wala, hindi niya talaga ako gusto. I tried to move on kaso hindi pa rin talaga mawala yung feelings ko sa kaniya. Nag bago ang lahat ng iyon noong nakilala ko si Charlotte, she was a popular girl in our school and we became friends. She forced me to do a makeover with her so I gave in dahil wala na akong choice. Nang tumingin ako sa salamin ay halos hindi ko na makilala ang sarili ko, I became a different person. Hindi ko alam na ganito pala ako kaganda kapag nag ayos ako. Pumasok na kami sa school just like a normal day and everyone's eyes are on me. They gave me compliments and the said I really changed. After a few weeks I was the most popular girl in school, all the boys wanted to date me and all the girls wanted to be me. After that, nakuha ko na ang atensyon ni Vior. He started to approach me whenever I walked by and minsan ay nag uusap rin kami, eto ang aking matagal nang hinihiling, pero bakit hindi ko man lang maramdaman ang saya? Bakit parang hindi ko na maramdaman yung kilig tuwing nakikita ko siya? Ngayong nag bago na ako, gumanda na ako, nagustuhan niya na agad ako? Do I need to be attractive just to catch his feelings? This is not what I want. Gusto ko yung mahal ako sa kung ano ako. I am alone in the library when I met Delan, grabi ang aming usapan dahil halos limang oras na kami sa library. Palagi na kaming magkasama pag tapos no'n. Sa cafeteria, hallway, library at kung saan pa ay lagi kaming mag kasama. This made Vior jealous, he gave me a dead glance whenever he sees me and Delan. Dati ay gusto ko ito, yung mag seselos siya. Pero ngayon, wala na akong pake. Binibigyan ako ni Vior ng mga flowers and chocolates pero hindi ko iyon tinatanggap, at naging close friends pa kami ni Delan. Nagulat ako kasi Delan and I have so much in common! We both like reading books, listening to some love songs, and always going out. We both grew closer and I found myself falling for him. Dahil sa kaniya naranasan ko yung sinasabi nilang βprincess treatmentβ. Inaalalayan niya ako lagi, buying me some foods that I've craved, taking care of me whenever I'm not feeling well. Lumipas na ang oras at nang nag Tenth grade na kami ay nagkatuluyan na nga kami. Ilang months ang lumipas nang naging kami ay pinakita na ni Delan ang kaniyang totoong kulay, he became more possessive at kinokontrol niya na ako. Dahil sa mga iyon ay nag kakaroon ako ng mga pasa sa braso.
βBakit ang dami mong pasa sa braso? Okay ka lang ba? β Tanong lagi ni Vior
βAhh wala lang toh masyado kasi akong clumsy kaya ako nag kaka pasaβ dahilan ko lagi nang may mapait na ngiti. Minsan ay naiiyak na lamang ako sa aking kama. Ayokong ganito ang trato ni Delan saakin ngunit mahal ko siya kaya titiisin ko na lamang ang lahat ng ito.
Ilang araw ang lumipas at patuloy niya pa rin akong sinasaktan. Nag tataka ang lahat ng aking kakilala dahil sa aking mga pasa at hindi ko man lang kayang sabihin ang totoo. One night nasa park kami ni Delan, nag tatalo kami dahil lang sa tinulungan kong lalaki. Susuntukin niya na sana ako nang biglang may sumapak sa kaniya, it was Vior. Nanginginig pa rin ako sa takot nang isinakay niya ako sa kaniyang kotse. Tinanong niya pa ako kung saan niya ako dadalhin at sinabi ko na lang na sa kaniyang condo. Inalagaan niya ako at binantayan noong hindi ako pumasok ng isang linggo. My parents know the truth kaya pumayag sila na si Vior ang mag aalaga saakin dahil busy sila sa trabaho. Kapag kasama ko siya ay komportable ako. Delan tried to apologize to me pero hindi na kailangan dahil I already forgave him. Sometimes ay binibisita namin ang aking magulang at botong-boto sila sa kaniya. He was like my father, he always take care of me like his princess. After a few years, Vior and I finally graduated college. He proposed to me and now we are married. This was the best chapter of my life. I love him more than myself and it will never change.
πππ πππ.